Een gedeelde visie op een gezonde toekomst
In onze vorige blog vertelden we meer over onze gezamenlijke missie: beweging opnieuw een vanzelfsprekend onderdeel maken van het dagelijks leven. We vertelden waarom beweging vandaag een echte maatschappelijke noodzaak is en hoe onze visie daarop is gegroeid. Daarnaast gingen we dieper in op de wetenschap achter de beweegmuur en de beweegbank en legden we het concept uit waarop deze oplossingen zijn gebaseerd.
In deze blog bouwen we daarop verder. Waar we eerder vooral het concept en de achtergrond toelichtten, kan je nu lezen hoe dit er in de praktijk uitziet. Aan de hand van concrete voorbeelden tonen we hoe de beweegmuur en beweegbank gebruikt worden en welke impact ze kunnen hebben in verschillende omgevingen.
Een gedeelde visie op een gezonde toekomst
In onze vorige blog vertelden we meer over onze gezamenlijke missie: beweging opnieuw een vanzelfsprekend onderdeel maken van het dagelijks leven. We vertelden waarom beweging vandaag een echte maatschappelijke noodzaak is en hoe onze visie daarop is gegroeid. Daarnaast gingen we dieper in op de wetenschap achter de beweegmuur en de beweegbank en legden we het concept uit waarop deze oplossingen zijn gebaseerd.
In deze blog bouwen we daarop verder. Waar we eerder vooral het concept en de achtergrond toelichtten, kan je nu lezen hoe dit er in de praktijk uitziet. Aan de hand van concrete voorbeelden tonen we hoe de beweegmuur en beweegbank gebruikt worden en welke impact ze kunnen hebben in verschillende omgevingen.
I-mas Hasselt: De Beweegbank als leer- én leefomgeving
Bij I-mas Hasselt wordt de Beweegbank niet louter ingezet als sportrusting, maar als een volwaardig didactisch instrument binnen het vak lichamelijke opvoeding. Een leerkracht LO van de school koos er bewust voor om zijn lessen te verplaatsen naar de publieke ruimte, waar meerdere Beweegbanken op wandelafstand van elkaar zijn opgesteld. Op die manier vervaagt de grens tussen schoolcontext en leefomgeving, een principe dat sterk aansluit bij het concept van active learning environments zoals beschreven in recent internationaal onderzoek.
Tijdens de lessen werken leerlingen in kleine groepen een circuit af. Ze verplaatsen zich lopend of wandelend van de ene Beweegbank naar de andere, waar telkens een andere oefenreeks of opdracht wacht. Die opbouw stimuleert niet alleen fysieke activiteit, maar ook oriëntatie, samenwerking en zelfstandigheid. De Beweegbank fungeert daarbij als een vaste ankerplek in de publieke ruimte, terwijl de route ertussen zorgt voor extra beweegtijd met een lage instapdrempel.
Uit observaties van de leerkracht blijkt dat leerlingen deze lesvorm als minder schools en meer authentiek ervaren. Dit sluit aan bij motivatietheorieën zoals de Self-Determination Theory, waarin autonomie en relevantie belangrijke voorspellers zijn van intrinsieke motivatie. Leerlingen bewegen niet “omdat het moet”, maar omdat ze letterlijk onderweg zijn in een herkenbare omgeving.
Een bijzonder sterk element binnen dit project is de rol die wordt toegekend aan leerlingen uit de sportrichting. Zij worden actief aangemoedigd om de IPitup-trainersopleiding te volgen. Daarmee groeien ze niet alleen uit tot rolmodellen voor hun medeleerlingen, maar verwerven ze ook didactische en sporttechnische competenties die verder reiken dan de schoolcontext. Bij de proclamatie ontvangen deze leerlingen het officiële IPitup-trainerscertificaat, samen met hun diploma.
Dit praktijkvoorbeeld illustreert hoe infrastructuur, opleiding en pedagogiek elkaar kunnen versterken. De Beweegbank wordt hier niet gezien als eindpunt, maar als katalysator voor levenslang bewegen, leiderschap en maatschappelijke betrokkenheid. Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat net deze combinatie van laagdrempeligheid, sociale interactie en eigenaarschap cruciaal is om duurzame beweeggewoonten te stimuleren.
I-mas Hasselt: De Beweegbank als leer- én leefomgeving
Bij I-mas Hasselt wordt de Beweegbank niet louter ingezet als sportrusting, maar als een volwaardig didactisch instrument binnen het vak lichamelijke opvoeding. Een leerkracht LO van de school koos er bewust voor om zijn lessen te verplaatsen naar de publieke ruimte, waar meerdere Beweegbanken op wandelafstand van elkaar zijn opgesteld. Op die manier vervaagt de grens tussen schoolcontext en leefomgeving, een principe dat sterk aansluit bij het concept van active learning environments zoals beschreven in recent internationaal onderzoek.
Tijdens de lessen werken leerlingen in kleine groepen een circuit af. Ze verplaatsen zich lopend of wandelend van de ene Beweegbank naar de andere, waar telkens een andere oefenreeks of opdracht wacht. Die opbouw stimuleert niet alleen fysieke activiteit, maar ook oriëntatie, samenwerking en zelfstandigheid. De Beweegbank fungeert daarbij als een vaste ankerplek in de publieke ruimte, terwijl de route ertussen zorgt voor extra beweegtijd met een lage instapdrempel.
Uit observaties van de leerkracht blijkt dat leerlingen deze lesvorm als minder schools en meer authentiek ervaren. Dit sluit aan bij motivatietheorieën zoals de Self-Determination Theory, waarin autonomie en relevantie belangrijke voorspellers zijn van intrinsieke motivatie. Leerlingen bewegen niet “omdat het moet”, maar omdat ze letterlijk onderweg zijn in een herkenbare omgeving.
Een bijzonder sterk element binnen dit project is de rol die wordt toegekend aan leerlingen uit de sportrichting. Zij worden actief aangemoedigd om de IPitup-trainersopleiding te volgen. Daarmee groeien ze niet alleen uit tot rolmodellen voor hun medeleerlingen, maar verwerven ze ook didactische en sporttechnische competenties die verder reiken dan de schoolcontext. Bij de proclamatie ontvangen deze leerlingen het officiële IPitup-trainerscertificaat, samen met hun diploma.
Dit praktijkvoorbeeld illustreert hoe infrastructuur, opleiding en pedagogiek elkaar kunnen versterken. De Beweegbank wordt hier niet gezien als eindpunt, maar als katalysator voor levenslang bewegen, leiderschap en maatschappelijke betrokkenheid. Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat net deze combinatie van laagdrempeligheid, sociale interactie en eigenaarschap cruciaal is om duurzame beweeggewoonten te stimuleren.
Campus Glorieux Secundair Ronse: De Beweegmuur als motor voor een actieve community
In 2025 kreeg een lange, voorheen weinig gebruikte muur aan Sportcomplex ’t Rosco in Ronse een ingrijpende transformatie. Janssen-Fritsen en IPitup installeerden zeven Beweegmuur-elementen. De keuze voor deze locatie was bewust: de muur vormt een fysieke grens, maar had tot dan toe weinig functionele of uitnodigende waarde binnen het sportcomplex.
Om de aantrekkingskracht van de Beweegmuur verder te vergroten, werd lokale street artist Chiara Daneels betrokken bij het project. Zij creëerde een kleurrijke muurschildering waarin sportieve en dynamische elementen centraal staan. Onderzoek naar nudging en omgevingspsychologie toont aan dat visuele prikkels en esthetiek een belangrijke rol spelen in het uitlokken van spontaan beweeggedrag. De muurschildering maakt de Beweegmuur zichtbaar, herkenbaar en uitnodigend, ook voor voorbijgangers die niet actief op zoek zijn naar sportinfrastructuur.
De impact van deze ingreep bleef niet beperkt tot de schoolcontext. Lokaal maakt onder andere een personal trainer wekelijks gebruik van de Beweegmuur voor terugkerende bootcamps, wat bijdraagt aan een bredere communitywerking. Daarnaast zet een leerkracht LO van de nabijgelegen Campus Glorieux Secundair de Beweegmuur in om leerlingen kennis te laten maken met outdoor fitness. De lessen sluiten aan bij de principes van functionele training en krachtontwikkeling, zoals aanbevolen door de WHO.
Dit praktijkvoorbeeld toont hoe de Beweegmuur kan functioneren als scharnierpunt tussen onderwijs, vrije tijd en georganiseerde sport. Door de combinatie van duurzame infrastructuur, professionele installatie en creatieve vormgeving ontstaat een plek die uitnodigt tot herhaald gebruik door diverse doelgroepen.
Campus Glorieux Secundair Ronse: De Beweegmuur als motor voor een actieve community
In 2025 kreeg een lange, voorheen weinig gebruikte muur aan Sportcomplex ’t Rosco in Ronse een ingrijpende transformatie. Janssen-Fritsen en IPitup installeerden zeven Beweegmuur-elementen. De keuze voor deze locatie was bewust: de muur vormt een fysieke grens, maar had tot dan toe weinig functionele of uitnodigende waarde binnen het sportcomplex.
Om de aantrekkingskracht van de Beweegmuur verder te vergroten, werd lokale street artist Chiara Daneels betrokken bij het project. Zij creëerde een kleurrijke muurschildering waarin sportieve en dynamische elementen centraal staan. Onderzoek naar nudging en omgevingspsychologie toont aan dat visuele prikkels en esthetiek een belangrijke rol spelen in het uitlokken van spontaan beweeggedrag. De muurschildering maakt de Beweegmuur zichtbaar, herkenbaar en uitnodigend, ook voor voorbijgangers die niet actief op zoek zijn naar sportinfrastructuur.
De impact van deze ingreep bleef niet beperkt tot de schoolcontext. Lokaal maakt onder andere een personal trainer wekelijks gebruik van de Beweegmuur voor terugkerende bootcamps, wat bijdraagt aan een bredere communitywerking. Daarnaast zet een leerkracht LO van de nabijgelegen Campus Glorieux Secundair de Beweegmuur in om leerlingen kennis te laten maken met outdoor fitness. De lessen sluiten aan bij de principes van functionele training en krachtontwikkeling, zoals aanbevolen door de WHO.
Dit praktijkvoorbeeld toont hoe de Beweegmuur kan functioneren als scharnierpunt tussen onderwijs, vrije tijd en georganiseerde sport. Door de combinatie van duurzame infrastructuur, professionele installatie en creatieve vormgeving ontstaat een plek die uitnodigt tot herhaald gebruik door diverse doelgroepen.
Van praktijk naar beleid
Beide praktijkvoorbeelden illustreren hoe IPitup en Janssen-Fritsen erin slagen om wetenschappelijke inzichten te vertalen naar concrete, haalbare toepassingen binnen het Vlaamse onderwijs en de publieke ruimte. Ze tonen aan dat investeren in actieve leefomgevingen meer is dan het plaatsen van toestellen alleen. Het vraagt om een geïntegreerde aanpak waarin infrastructuur, educatie, begeleiding en esthetiek samenkomen.
Voor leerkrachten lichamelijke opvoeding bieden deze voorbeelden inspiratie om hun rol te verruimen: van lesgever naar facilitator van beweging in de bredere leefomgeving. Voor scholen en lokale besturen onderstrepen ze het belang van samenwerking met partners die zowel wetenschappelijk onderbouwd als praktijkgericht werken.
Zo bouwen IPitup en Janssen-Fritsen, samen met het onderwijsveld, stap voor stap aan een Vlaanderen waarin bewegen geen uitzondering is, maar een vanzelfsprekend onderdeel van het dagelijkse leven.
Van praktijk naar beleid
Beide praktijkvoorbeelden illustreren hoe IPitup en Janssen-Fritsen erin slagen om wetenschappelijke inzichten te vertalen naar concrete, haalbare toepassingen binnen het Vlaamse onderwijs en de publieke ruimte. Ze tonen aan dat investeren in actieve leefomgevingen meer is dan het plaatsen van toestellen alleen. Het vraagt om een geïntegreerde aanpak waarin infrastructuur, educatie, begeleiding en esthetiek samenkomen.
Voor leerkrachten lichamelijke opvoeding bieden deze voorbeelden inspiratie om hun rol te verruimen: van lesgever naar facilitator van beweging in de bredere leefomgeving. Voor scholen en lokale besturen onderstrepen ze het belang van samenwerking met partners die zowel wetenschappelijk onderbouwd als praktijkgericht werken.
Zo bouwen IPitup en Janssen-Fritsen, samen met het onderwijsveld, stap voor stap aan een Vlaanderen waarin bewegen geen uitzondering is, maar een vanzelfsprekend onderdeel van het dagelijkse leven.
Stel je vraag
Vul het contactformulier in en we nemen zo snel mogelijk contact met je op om jouw vragen te beantwoorden.
Stel je vraag
Vul het contactformulier in en een van onze collega's neemt zo snel mogelijk contact met je op om jouw vragen te beantwoorden.
